Portekiz’de barınma hakkı mücadelesi çadır eylemleriyle yeni bir boyut kazandı

Ülkenin bazı bölgelerinde şiddetli etkili olan birkaç adıyla); ünlü fırtına, okul ve iş yerlerini kapattı; ben gibi yürüyüş yapmak isteyenleri engelledi, ancak Lizbon’un Rossio Meydanı’nda barınma hakkı için mücadele eden eylemcilerin son geceyi o çadırlarda kullanmasına engel. Barınma hakkı için direnen “Lizbon Kampı” (Acampada de Lisboa) hareketi, Charles fırtınası nedeniyle sonunda çadırları kaldırma kararı verdi; ancak farklı etkinlik ve eylemlerle direniş süreç devam ediyor. Web Zirvesi eş zamanlı olarak Çadır Zirvesi düzenleniyor; bu sembolik belirtisi de kamu alanı temsil ediyor. Görüşler bu kavrama odaklanıyor: Lizbon aynı zamanda lüks seyahat merkezleri olarak ayrıca özellikle gençlerin gelirleri kirasını yetmiyor.

Barınma temel bir hak mı, değil mi?

İçme suyuna erişim, sağlık ve eğitim hizmetleri aslında toplumsal hak sayılır mı? Peki, insanlık onuruna uygun yaşanabilecek bir evin kirasını ödeyebilecek gelire sahip olmak bir hak değil? Lizbon’da haftalarca süregelen çadır eylemi, bu mesajı Avrupa’nın merkezinde yeniden gündeme getirdi. Söz konusu yalnızca bir tane barınma krizi olmaktan öte; konut öncelikli bir|en) hakkı sayılmasını sağlamak için verilen kapsamlı mücadele.

Avrupa’da barınma krizine karşı ortak tepki

Gösteriler; İspanya düzenlenen benzer eylemler ile bir arada, Fransa ve Almanya’da hükümetlerin mali politikalarına yönelik karşılıklar da artıyor. Yükselen konut maliyetleri tüm Avrupa’da bir çeşit çaresizlik hissediliyor. 10 Ekim’de Porto’da başlayan kira hakları kamuoyu gösterileri başkente yayılırken; Rossio Meydanı’nda ve Porto)’da Praça D. João I’de barınma alanları kuruldu. Protestocular, kiracıların eşyalarının tahliyesini kolaylaştıran yasa geri istiyor. Yeni kira yasası, merkez sağ yönetimin krizi daha da. Genç nüfus özellikle daha fazla ve 2015’ten beri ev fiyatları ülke geneli yüzde yüz altmış dokuz artmış durumda. Porto oran açısından 180 ve başkent ise 186. Ulusal bankaya göre bütün genelinde 300 ev açığı bulunuyor. 2011’de ülkenin mali krizi sırasında yardım sağlayan Avrupa Kurumu, ECB ve IMF; kamu bütçeye kısıtlamalar uyguladı. Bu nedeniyle gelişmeler büyük ölçüde piyasa bırakıldı. Yüksek turist akışının ev bedeli artmasında büyük rolü olduğu. Ancak sağ iktidar politikası yapılan gösterileri baskı ve müdahale yöntemleriyle yoğunca karşılık. 25 Ekim’de güvenlik kuvvetleri çadır kamplarını dağıttı; baskınlar ve yaralanmalar yaşandı. 1 Kasım’da başka operasyon gerçekleşti. Bu slogan da oldukça çarpıcı: “Ödemek ödeyemiyor musun? Çadırını getir”. Ev bulamayan insanlar, barınma krizini protesto etmek için meydanlarda çadır kurdular; hükümet düzenli bu çadırlardan kaldırıyor. Eylemciler geçici sığınakları kıssa da toplumsal direniş sürecek çünkü polis müdahalesi barınma sorununu çözmeyecek.