İşten Çıkarma Bildiriminde Kritik Tarih Tartışması: AYM’den Yeniden Yargılama Kararı

Türkiye’de iş hukukuna ilişkin önemli bir karar niteliği taşıyan bu gelişmede, Anayasa Mahkemesi (AYM), işe iade davalarında son derece hassas bir noktayı gündeme getirdi. Bir bankanın çalışanı olan Gülşah Kale’nin davasında, işten çıkarma bildiriminin düzenlendiği tarih ile çalışana ulaşma tarihi arasındaki 5 günlük farkın, kıdem şartını etkileyecek kritik bir detay olduğu ortaya çıktı. AYM, altı aylık kıdem şartını sağlayıp sağlamadığına ilişkin yapılan değerlendirmede, istinaf mahkemesinin bu konuda yeterli ve ikna edici gerekçe sunmadığını belirterek, ilk derece mahkemesinin kararını iptal etti ve ihlal kararı verdi. Bu karar, işçi ve işveren arasındaki yasal süreçlerde bildirimin doğru ve zamanında yapılmasının önemini bir kez daha gözler önüne serdi.

Gülşah Kale, 15 Mart 2021 tarihinde bir bankada yatırım uzmanı olarak göreve başladı. Ancak, performans düşüklüğü sebebiyle 13 Eylül 2021 tarihinde iş sözleşmesi feshedildi. İş sözleşmesinin feshedildiği dönemde Kale’nin sağlık raporu bulunduğu ve fesihle ilgili bildirimin kendisine 18 Eylül 2021 tarihinde tebliğ edildiği ortaya çıktı. Çalışanın iddiasına göre, fesih bildirim tarihi ile tebliğ tarihi arasındaki fark, kendisinin altı aylık kıdem şartını doldurup doldurmadığını belirleyen önemli bir detaydı. İstanbul 11. İş Mahkemesi, Kale’nin iş güvencesi hükmünden yararlanabilmesi için kıdem şartını sağladığına hükmetti; mahkeme, fesih öncesi savunma alınmadığını ve performans düşüklüğü ile ilgili iddiaların da desteklenmediğinivurguladı. Ancak, bölge adliye mahkemesi ise bu kararı bozdu ve Kale’nin kıdemini 5 ay 28 gün olarak kabul ederek, şartların sağlanmadığını belirtti. Bu gelişmeler üzerine Kale, yasal hakkını savunmak için Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulundu.

AYM, yaptığı incelemede, ilk derece mahkemesinin sağlık raporunu ve fesih bildirimine ilişkin tebliğ tarihini dikkate alarak çalışanın altı aylık kıdem şartını sağladığını kabul etti. Ancak, istinaf mahkemesi ise bu değerlendirmeleri yeterli görmedi ve gerekçelerini ayrıntılı şekilde sunmadı. Mahkeme, adil yargılanma hakkını ilgilendiren gerekçeli karar verme zorunluluğunun ihlal edildiğine karar verdi. Bu karar doğrultusunda, dosyanın yeniden yargılanmak üzere ilgili istinaf mahkemesine gönderilmesine hükmedildi. Mahkemenin bu kararı, delillerin yeniden değerlendirilerek adil bir karar alınması amacı taşıyor ve yargılamanın temel ilkelerine uygun hareket edilmesini hedefliyor. 29 Eylül 2026 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan karar, Türkiye’de iş hukuku alanında önemli bir emsal teşkil edecek nitelikte modern hukuki ilkelerin uygulanmasını güçlendiren bir örnek olarak öne çıkıyor.